HOME < VERDIEPING < ACHTERGROND
achtergrond

De heikikker, een terugblik

Terugblik?
Verschrikt lezen nu enkele natuurfotografen dit artikel. Jazeker, de tijd van de heikikker ligt alweer achter ons en wie hem dit jaar niet gezien heeft kan weer rustig aftellen naar het volgende jaar.
Ieder jaar, ergens in maart begint het spektakel gewoon weer opnieuw. De balts van de heikikker en de voortplantingscyclus is een speciale gebeurtenis voor de natuurfotograaf. Het begint al met het signaleren of ze er zijn.

heikikker
Mannetje heikikker kleurt blauw tijdens de baltsperiode. Fotograaf: Jowan Iven
Delen

Blauw, maar niet van de kou

Een kleine week per jaar kleuren de mannetjes heikikkers blauw om de vrouwtjes te overtuigen van hun grootse prestaties. Die periode waarin je ze kan spotten is afhankelijk van het weer, met name de temperatuur.
Er staat hier en daar beschreven dat het 18°C zou moeten zijn, maar eigen ervaringen leveren lagere temperaturen op. Ergens boven 10°C is soms al genoeg.
Als hobbyfotograaf ben je voornamelijk afhankelijk van het weekend, je zou dus zomaar de voortplantingscyclus kunnen missen of veel te laat ter plekke kunnen komen.

heikikker
Als alles meezit krijg je beide geslachten voor de lens. Fotograaf: Jowan Iven

Bloppen tussen de pollen

Heb je het geluk dat je op tijd getipt wordt of zelf een plek met heikikkers hebt gevonden dan begint de ‘marteling’ van het fotograferen.
Herkenning van deze kleine kikkertjes is redelijk eenvoudig.

a) Ze zijn blauw, de mannetjes althans.
b) Ze maken een bloppend geluid alsof lege flessen onder water worden gehouden.

Het zijn kikkers en ze planten zich dus voort in het water. Grote kans dat de fotograaf zich op een hele natte plaats moet nestelen voor een perfecte foto. De mooiste shots zijn op ooghoogte van de kikkertjes, dus je mag je lekker onderdompelen in de plas-drasgebieden van je onderwerp.
Fotograferen van deze kleine kikkertjes is moeilijker.

a) Ze zijn schuw
b) Ze schrikken dus overal van
c) Het duurt lang voordat ze tevoorschijn komen
d) Ze zijn klein
e) Ze zitten vaak net iets te ver weg
f) Er staat allerlei begroeiing in de weg
g) Je ligt in nat gebied
h) Je ligt op een oneffen ondergrond
i) Je mag niet bewegen of ze schrikken
j) Je krijgt kramp of slapende ledematen

Zo is er een waslijst aan punten die je eigenlijk afraadt om een heikikker te gaan fotograferen. Maar ooh, wat zijn ze leuk!
Dus loop ik daar voorzichtig door het gebied om ze te signaleren. In de verte klinkt het bloppende geluid, daar moet ik dus naar toe. Op ruime afstand van de bewuste plek zie ik in de verte kringen ontstaan in het water. Alle heikikkers duiken onder, ze hebben me gespot. Nu dat ze me toch in de smiezen hebben kan ik net zo goed doorlopen naar een mooi plekje en mijn positie kiezen. Het grote wachten begint. Twintig minuten, dertig minuten.
Links en rechts van me in het water is het bloppen al langzaam op gang gekomen. Maar dat zie ik niet want ik lig verscholen tussen de hoge droge graspollen. Recht voor me blijft het echter angstvallig leeg en stil. Als een uurtje is verstreken besluit ik dat dit toch niet zo’n strategische plek was als gedacht.

heikikker
Wat is dat voor vreemde toeter in de begroeiing? Fotograaf: Jowan Iven

Och, dan wacht ik toch nog even….

Al sluipend en tijgerend beweeg ik me naar een punt rechts van me, met meer activiteit. Je raadt het al, de kikkertjes duiken onder zodra het gras opzij schuift en er een nutteloos gecamoufleerde lens doorheen piept. Het grote wachten, deel 2, begint.
Op een heerlijk onhandige positie en lekkere oneffen natte ondergrond vraag ik me even af waarom ik het waadpak niet nodig vond om mee te nemen. Zo waterdicht is deze broek nou ook weer niet. Mijn linkerhand is intussen door het lange wachten, zo dof geworden dat ik de scherpstelring bijna niet meer voel.
Maar dan verschijnt er een koppie boven het water, argwanend kijkend naar die vreemde toeter recht voor hem. Ik geef hem even de tijd om te wennen. Te lang, blijkt, want een overvliegende kraai is angstaanjagend genoeg om alle kikkertjes stil te krijgen en onder te laten duiken in de hele regio.
Och, dan wacht ik toch nog even.
Als na veel geduld de heikikkers weer actief worden, vergeet ik de martelingen en geniet van hun activiteit. Juist die kleine ontberingen geven de foto’s iets extra’s en is het voor mij speciaal om een mooie foto van de heikikker te maken.
Volgend jaar opnieuw?

heikikker
Het eindresultaat van de paring. Fotograaf: Jowan Iven

Deel dit artikel


12
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door bart telling op 25 maart 2017 om 20:26

    heb de heikikkers afgelopen woensdag in volle glorie kunnen vastleggen. zeker een twintigtal fotografen maar waren niet echt schuw en redelijk goed benaderbaar.

  2. Door huub reulen op 22 maart 2017 om 16:39

    Mooie opnames. Marcel heeft gelijk. Ze zijn in sommige gebieden nog actief. Eigen ervaring is dat de activiteit in gebieden; die helemaal niet zo ver uit mekaar liggen , wat betreft tijd flink (weken) kan verschillen. Kom echter ook ieder jaar mensen tegen die van ver komen en dan net te laat zijn.

  3. Ik was dus te laat. Balen. Bijna twee uur gewacht, volop kikkerdril maar geen kikker te zien. Mooi geschreven en o zo herkenbaar . Prachtige foto’s.

    1. Dank je Gonnie, dit jaar zaten ze trouwens verder het gebied in dan voorheen.

  4. Door Marcel van de Kerkhof op 21 maart 2017 om 07:05

    Ha die Jowan,
    Mooi stukje met prachtige foto´s!
    De heikikkers zijn op sommige plekjes echter nog steeds actief.

    1. Dank Je Marcel. Wellicht heeft er nog iemand geluk. Vanzelfsprekend ken ik niet ieder heikikkerplekje in Nederland en Belgie. Maar dit was wel de algemene tendens die ik opving.

  5. Erg fraaie foto’s Jowan! Mooi geschreven ook. Dit is nou typisch een onderwerp waar ik erg van kan genieten als ik de foto’s van anderen bekijk, maar waar ikzelf totaal niet de behoefte heb om dat ook te willen fotograferen. Dus wat mij betreft ben je precies op tijd met je artikel 😊

    1. Timing is of the essence , Bert. Speciaal voor jou gedaan.

  6. Door Marijn Heuts op 20 maart 2017 om 13:41

    Leuk geschreven en prachtig beeld!

    1. Fijn te horen dat het ook lekker leest. Vooral om het van jou te horen Marijn.

  7. Leuk artikel met mooie platen!

    1. Erik, fijn dat je mijn bijdrage waardeert. Wie weet volgt er nog meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *