HOME < INSPIRATIE < REISVERSLAGEN
reisverslagen

Nationaal park Rondane in Noorwegen

Nationaal Park Rondane in het midden van Noorwegen is het oudste Nationaal Park van Noorwegen. Het Rondane hooggebergte met tien toppen boven de 2000 meter is een ruig en kaal gebergte omringd door groene dalen.

Rondane
Het uitzicht vanaf de Sohlbergplassen over het Antsjoen meer richting het Rondane gebergte. Fotograaf: Jaap Zuidersma
Delen

Via de toeristische route over de Trollstigen

Na ons bezoek aan Fulufjället in Zweden en Romsdalen in Noorwegen vervolgen we onze reis naar Rondane. We kiezen de toeristische route via de Trollstigenpass. Een geweldige ervaring; je hebt er de Trollstigen zelf die hoog boven het dal uittorent, maar je hebt ook de Stigfossen waterval. Even verderop vind je nog een groot complex aan watervallen bij de Gubrandsjuvet waar ook een bezoekerscentrum is.

Rondane
Onderweg naar Rondane komen we een aantal spectaculaire watervallen tegen. Fotograaf: Jaap Zuidersma

We rijden door naar Lingen, waar we met de pont naar Eisdalen gaan over het Norddalsfjorden. Daarna over de Orrevegen pas richting het Geiranger fjord, daarna weer over de Djupevatn pas met een heel vreemd gebergte en het grote Djupvatnet meer. Na 300 km aan passen en dalen komen we na 8,5 uur aan.

Geiranger fjord
De toeristische route brengt ons ook langs het bekende Geiranger fjord. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Ons onderkomen in Rondane NP

Het huis ligt heel afgelegen op een heuvel van 900 meter hoogte. Het ligt aan de rand van het Rondane gebergte en je kijkt helemaal richting het Jotunheimen. Stroom gaat via zonnepanelen, dus alleen 24 volt stroom, geen koffiezetapparaat, alleen koud water, de wc bestaat uit 2 gaten in de grond en er is geen douche. Goed, het meeste ervan is overkomelijk, maar we hebben nu ook geen stroom voor het opladen van de batterijen van het fototoestel en dat is natuurlijk een kleine ramp. Maar we redden het met de batterijlading die we nog hebben.

Rondane
De laatste horde is een hoogvlakte voordat we door verschillende dalen richting Rondane rijden. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Het Dynjefjellet

De volgende morgen gaan we zonder kaart of echt plan op weg. We lopen richting Dynje en dan om de Dynjefjell heen. Hier hebben we een mooi uitzicht op het Rondane gebergte. We nemen een afslag richting een aantal steinmänner op het Dynjefjellet en komen boven de boomgrens. Hier groeit rendiermos, immergroen, bosbes, struikheide en lavendelheide. We zien dat het begint te regenen boven de hoogste toppen van het Rondane, dus verkorten we onze tocht en lopen linea recta naar het huisje terug. In de afdaling komen we enige parelmoervlinders en erebia’s tegen.

Rondane
Zilvervlek, een parelmoervlinder van bosranden met als waardplant viooltjes. Fotograaf: Jaap Zuidersma

’s Middags lopen we door de lager gelegen bossen en zien sporen en uitwerpselen van elanden. Het bos is hier iets opener dan in Zweden, minder bemost, meer varens en de baardmossen zijn minder talrijk. We spotten nog een groep sijsjes, spotvogel en kramsvogel. Verder stond er veel Europese trollius en blauwe monnikskap. Op de terugweg en bij het huisje zien we nog roodborst, zanglijster, heggemus, braamsluiper, bonte kraai, boerenzwaluw, fitis en houtduif.

Naar de Eldabu hut of toch niet?

We beginnen de dag met inkopen. In een elektronicawinkel kopen we een stroomomvormer van 24 volt naar usb voor het opladen van onze telefoons en andere usb apparaten. Om 10:30 rijden we richting Muvatnet om een tocht naar de Eldabu hut te maken.

Rondane
Op weg naar de Eldabu hut komen we deze boerderij tegen met een hekwerk voor het schapen sorteren. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Het is een apart gebergte met veel korstmossen in de kleuren grijs, groen en rood. Verder zien we stengelloze silene en steenbreek en ook een groep goudplevieren. Op het zadel snijdt de koude wind overal doorheen, dus gaan we achter een paar rotsblokken zitten eten. De bewolking wordt dikker en de wind neemt nog meer toe dus we besluiten na nog een eindje gelopen te hebben om terug te keren. We rijden verder richting het hoofdgebergte, maar keren na enkele foto’s gemaakt te hebben terug, het begint vanuit donkere wolken te regenen. Het huisje zit dik in de bewolking en we moeten de houtkachel opstoken om het warm te krijgen.

Het Straumbu bezoekerscentrum van het nationaal park Rondane

Een rustdag, de spieren willen even niet zo goed. Dus fotograferen we wat rond het huisje; driekleurig viooltje, trollius en een boterbloem met een oranje hart. ’s Middags rijden we richting het Straumbu bezoekerscentrum, maar eerst bij Atnabrua langs het Vannbruksmuseum. Hier laten ze zien hoe waterkracht gebruikt kan worden in een houtzagerij en een korenmolen. Ook is er een visvangstsysteem te zien. Vandaar naar de Sohlbergplassen, waar je een fenomenaal uitzicht hebt over het Atnasjoen meer. Daarachter het hoge bergmassief van het Rondane met als hoogste punt de Rondslottet met 2178 meter. Hier moet je gewoon stoppen om het landschap te fotograferen. Daarna rijden we door naar het bezoekerscentrum van het Rondane in Straumbu. We nemen wat folders mee en lopen het gebied een eindje in.

Rondane
De hangbrug die toegang geeft tot het Rondane nationaal park. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Eerst gaat het via een hangbrug over de rivier de Atna, dan enkele waterloopjes kruisend richting het Rondane gebergte door een open bos met bemoste stenen vooral groene en zwarte korstmossen. We gaan terug en besluiten hier nogmaals naar toe te gaan. ’s Avonds nog lang in het zonnetje gezeten. Eindelijk is de bewolking helemaal opgetrokken en kunnen we de besneeuwde toppen van het Jotunheimen bewonderen op een afstand van 70 kilometer. Tot diep in de nacht houden ze een roze gloed in het licht van de middernachtzon, die nu op z’n hoogste punt is, het is 21 juni.

Jotunheimen
De middernachtzon laat de bergen van het Jotunheimen mooi oplichten. Fotograaf: Jaap Zuidersma

De Storronden zum greifen nah

De volgende morgen rijden we richting Kvam naar het meer Furusjoen. Hier vinden we echter geen goede plek om te parkeren, dus rijden we terug naar Straumbu en het bezoekerscentrum. Bij de rivier de Atna zien we een waterspreeuw. We steken weer de hangbrug over maar nemen nu een andere afslag die ons tot aan de Rondslottet zal brengen. We lopen door het stroomdal van de Atna en moeten verscheidene keren bruggetjes oversteken. Daarna lopen we door een dennenbos met veel ondergroei van korstmossen, geleidelijk gaat dit over in een gebied vol met rotsblokken waar zwarte korstmossen op zitten die contrasteren met het groene korstmos op de grond.

Rondane
Het bos dat we door moeten om bij het Rondane gebergte te komen is sterk bemost. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Daarna komen we bij een 10 meter brede kloof, waar een klein stroompje doorheen loopt dat zich verder verbreedt tot een 5 meter brede stroom. De kloof is hier ook veel breder. Het lijkt of de berg gewoon in tweeën is gespleten. Dit is spectaculair om te fotograferen. Zodra we daarmee klaar zijn duiken we via een klein paadje de kloof in en klimmen er aan de andere kant weer uit. Hierna komen we op een soort plateau met een veenmoeras, hier ontstaat het stroompje dat door de kloof loopt.

Rondane
Op weg naar het Rondane gebergte komen we deze kloof tegen alsof de rots in tweeën gespleten is. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Hier zie je alleen nog berken staan en nog hogerop wordt het gebergte boomloos. We komen nu meer in het (hoog)gebergte waar ook nog sneeuw ligt. Via een steile klim komen we in het Langglupdalen en stuiten bij een sneeuwveld op een moerassneeuwhoen. Dit exemplaar was verhoudingsgewijs tam en liet zich makkelijk fotograferen. Het Langglupdalen loopt onder de toppen van de Rondslottet (2178 meter) en Storronden (2136 meter) door dus we zien mooi de hoogste bergen liggen. ’s Zomers is de Rondslottet te beklimmen, maar nu ligt er nog te veel sneeuw. Het begint licht te regen, maar het is niet koud. Ik loop nog gewoon in mijn t-shirt. Even later als het meer begint te regenen besluiten we in het zicht van de Storronden om te keren. We hebben hem zo lijkt het zum greifen nah, maar zoals zo vaak in de bergen: die einbildung täuscht. Op de terugweg zien we weer tapuiten en stuiten op hetzelfde moerassneeuwhoen dat we weer uitgebreid fotograferen. Na koffie en gebak bij een restaurant rijden we terug naar het huisje en zien onderweg nog een blauwe reiger.

Rondane
Op weg naar de hoogste toppen van het Rondane stuiten we op dit moerassneeuwhoen. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Het Svartfjellet onthult alles

We vertrekken vanuit het huisje richting de Svartfjellet. Bij het meertje Svarttipa zien we het rozenkransje, zevenster en oranje havikskruid. Dan passeren we het Dynjefjellet, dat we straks gaan beklimmen. We lopen afwisselend door open vlakten en dennenbossen tot we een steil klimmetje krijgen tot aan de graat van de Svartfjellet op 1154 meter.

Rondane
Uitzicht vanaf de Svartfjellet richting de toppen van het Rondane gebergte Fotograaf: Jaap Zuidersma

Hier ligt het hele Rondane aan onze voeten en kijken we dichterbij neer op het Flaksjoen meer. Als we ons omdraaien zien we ook duidelijk in de verte het Jotunheimen liggen. We dalen af en volgen het dal langs het Dynjefjellet tot we het pad naar de top van de Dynjefjellet (1169 meter) in zicht krijgen. Als we hier op de top staan is het helderder geworden en zien we het Jotunheimen nog beter liggen. We dalen af en komen via de bossen weer terug bij het huisje.

De kersen op de taart

Het is bijna niet te geloven dat je op de dag van vertrek nog iets te wachten staat dat je kan bestempelen als de kersen op de taart, maar als we vroeg in de morgen vertrekken richting Zweden krijgen we 3 kersen op de taart. Eerst zien we een sneeuwhaas langs de weg struinen (en verdwijnen) en dan zien we een eland met jong voor ons de weg oversteken en uiteindelijk verdwijnen in de berkenbosjes. Verd……… waar zijn de fototoestellen, die liggen buiten ons bereik op de achterbank. Maar toch, het staat op het netvlies! Ik zal niet verder uitweiden over de thuisreis, we huren een Stuka in Zweden en rijden de volgende dag rond 17:14 Nederland binnen na 4718 km op de teller gezet te hebben.

Nog enkele praktische tips:

  • De beste tijd van het jaar hangt natuurlijk van het klimaat af dat je hier kunt vinden. In juni sloeg het weer soms om, maar we hadden ook hele mooie dagen met temperaturen rond de 20 graden. In de bergen is het altijd een beetje uitkijken met het weer. In Juni ben je nog buiten het hoogseizoen en we vonden al heel veel bloeiende planten e.d. Als het minder druk is zul je ook meer dieren tegenkomen. Voordeel is ook dat het licht minder hard is in het voor en naseizoen.
  • Landschappelijk gezien is het gebeid fotogeniek. Verder hebben we veel vogels gezien, met name de kleinere (zang)vogels) en er struinen er ook elanden, rendieren, sneeuwhazen, beren en veelvraten rond. In de lagere regionen staan genoeg planten in bloei en ook insecten zijn er wel te vinden. Je zult er wel vroeg voor op moeten en je ogen de kost geven want het loopt je niet voor de voeten.
  • Wij hadden een huisje gehuurd, waarvan er 38 in de buurt van Venabygd te vinden zijn. Campings zijn er zo’n 25 stuks in het gebied Oppland en hotels zijn er meer dan genoeg.
  • Met muggen heb je in Rondane iets minder te stellen in het gebergte, maar rond water komen ze wel voor. Het is een berggebied dat afgelegen is dus een vorm van communicatie is niet overbodig, net als een rugzak met proviand en reservekleding. Bergschoenen neem je natuurlijk mee en afhankelijk van het seizoen gamaschen. Het is een ruig gebied waar je afhankelijk van het seizoen niet veel mensen tegenkomt. Een goede kaart is geen overbodige luxe. Er zijn wel bordjes, maar niet alle routes zijn even goed gemarkeerd.

Deel dit artikel


1
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Hajo Tuitman op 5 januari 2017 om 08:55

    Prima verslag. Ik ben niet in Noorwegen geweest maar de beschrijving is zodanig alsof je er bij bent

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *