Menu

Onderdeel van Pixfactory

Alles voor het plaatje!

Als een kat door de jungle plaats ik iedere voet zo dat er geen takje kraakt. Gebogen loop ik naar de rand van het bos en plaats mezelf achter de omhooggekomen wortelstructuur van een omgewaaide berk. Het is eind augustus en de heide kleurt prachtig paars in het late licht. Vijftig meter verderop loopt een reegeit met 2 kalfjes die ik zojuist tijdens een avondfietstochtje met mijn vriendin het fietspad over zag steken. Bij de ontmoeting zijn we niet gestopt, maar juist een paar honderd meter doorgefietst om ze niet te verstoren. Ik heb mijn gewoonlijke twijfel of ik wil fotograferen of om ze lekker te laten.
Opgeschrikte reeën. Een te luide fotograaf arriveert rechts van mij. Game over! Fotograaf: Arie van den Hout

De bekende fotograaf

Met de kijker bekijk ik hun route en ik zie dat ze in de schaduwrand parallel aan het pad lopen, recht naar ons toe. “Ik ga toch even zitten” zeg ik tegen mijn vriendin. We lopen samen een stukje in de richting van de reeën en zodra ik een geschikte plek zie op hun route dirigeer ik mijn vriendin door te lopen; ik blijf ongezien achter. Ze is deze truc inmiddels gewend. Als na drie kwartier de reeënfamilie bijna bij me is zie ik een fotograaf aankomen die het setje of mij gezien heeft. Lastig. Als hij langs me loopt jaagt hij ze terug, van me af, of verder de hei op. Dus besluit ik mijn schuilplaats op te geven om hem aan te spreken, zodat we de situatie samen kunnen benaderen.

Als ijsbreker zeg ik, “hé, bekend gezicht!” Het is een bekende fotograaf. “Oh” zegt hij en loopt door, recht op de reeënfamilie af en begint ze te besluipen van achter een boom. Dilemma. Weggaan? Toch maar hetzelfde doen? Vanaf het fietspad maak ik wat matige plaatjes. De positie is te hoog.

Natuurfotograaf met wit shirt

In mijn rechterooghoek zie ik een paar honderd meter verderop twee fotografen open en bloot de heide oplopen! Ze zijn al zeker 50 meter van het pad! Daar stallen ze pontificaal hun statieven uit en staan rechtop! Gecamoufleerde statieven en lenzen worden gecombineerd met nota bene een wit shirt! Omdat ik mijn ogen niet kan geloven maak ik een foto waarop een van de twee het ziet en zijn gezicht bedekt. Alles voor het plaatje, maar dit slaat écht alles! Buiten het feit dat ze kansloos zijn om een goede foto te maken zo midden op de hei, verstoren ze de familie behoorlijk. En je mag uiteraard niet van het pad de heide op!

Benadering van een reegeit met 2 kalfjes, midden over de hei, van het pad, gecamoufleerde statieven en lenzen, maar nota bene een wit shirt. Fotograaf: Arie van den Hout

Ik schiet nog wat plaatjes van de reeën van achter een boom als ik de volgende fotograaf over het fietspad aan hoor komen lopen; het grint kraakt onder zijn bergschoenen. Ik gebaar hem naast het pad te lopen, maar hij loopt door. Alle drie de reeën heffen hun kop. Oeps! Het gezelschap draait rustig bij en begint weg te lopen. Zijn camera ratelt. Maar het is Game over! Ook voor de “bekende” fotograaf. Drie reetjes zijn het laatste beeld dat ik zie als ze ver op de heide verdwijnen.

Op Facebook zie ik de volgende dag zijn foto: “ree met twee jongen!”, chapeau!

Hebben, hebben, HEBBEN!

Zouden deze mannen zich realiseren dat er een moeder met 2 baby’s loopt? Genieten ze? Of is het “hebben, hebben, hebben”? Is het onkunde of hebberigheid? Achter reeën moet je niet aan gaan lopen. Reeën hebben slecht zicht en laten zich prima fotograferen als jij stilzit, dan zien ze je niet. Als je nog een beetje rekening houdt met de windrichting, dan ruiken en horen ze je ook niet. Dus verdiep je ten minste in je onderwerp. Leer waar ze zich ophouden en ga lekker zitten en laat ze naar jou toekomen. Ik zie een groeiende groep fotografen die alleen maar voor het resultaat gaat ten koste van alles. Ik mis daar veldkennis, maar vooral (com)passie en liefde voor de natuur. Ik noem ze ook wel de copy-fotograaf. Ze zien wat online, zoeken uit waar het is en dan is het: “ik ook!”. Hoe een beeld tot stand komt lijkt ze niet te boeien, ze willen resultaat. Eigen onderzoek, verkenning en liefde voor de natuur komt er nauwelijks aan te pas.

En jij, in welke fotograaf herken jij je? Durf je eerlijk te zijn?

Geef een reactie

11 reacties

  1. Nou nou die Arie! Idd erg zelfingenomen stukje. Hij doet alles goed volgens hem zelf. Maar hij moppert dat fotografen van het pad afgaan en vervolgens zegt ie tegen een ander dat hij van het pad af moet omdat zijn schoenen lawaai maken. Vervolgens zegt hij dat Reeen slecht zien maar moppert over een wit tshirt.
    Dat hij ook nog een foto van die fotograven maakt is helemaal in en in triest.
    Ik woon vlakbij die hei en fiets wel eens naar mijn werk eroverheen of ik ga bij de Dassen kijken even verderop bij de natuurbrug. Staan die Reeen vaak naast het fietspad en trekken ze niks van mij aan.

    Natuurfotografie zonder verstoring is ideaal en elkaar aanspreken op ongewenst gedrag ook.
    Hier krijg ik echter de indruk dat onze vriend Arie ervan baalt dat hij niet de enige was op dat moment.
    Dat soort gedrag zie ik wel vaker helaas.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

11 reacties

  1. Nou nou die Arie! Idd erg zelfingenomen stukje. Hij doet alles goed volgens hem zelf. Maar hij moppert dat fotografen van het pad afgaan en vervolgens zegt ie tegen een ander dat hij van het pad af moet omdat zijn schoenen lawaai maken. Vervolgens zegt hij dat Reeen slecht zien maar moppert over een wit tshirt.
    Dat hij ook nog een foto van die fotograven maakt is helemaal in en in triest.
    Ik woon vlakbij die hei en fiets wel eens naar mijn werk eroverheen of ik ga bij de Dassen kijken even verderop bij de natuurbrug. Staan die Reeen vaak naast het fietspad en trekken ze niks van mij aan.

    Natuurfotografie zonder verstoring is ideaal en elkaar aanspreken op ongewenst gedrag ook.
    Hier krijg ik echter de indruk dat onze vriend Arie ervan baalt dat hij niet de enige was op dat moment.
    Dat soort gedrag zie ik wel vaker helaas.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Arie van den Hout

Arie van den Hout

Arie van den Hout is sinds zijn jeugd gepassioneerd natuurliefhebber, fotograaf en onderzoeker. Hij deelt zijn passie graag, o.a. via workshops. Genieten staat voorop, de rest volgt van zelf, is een van zijn motto’s.

Meer columns van deze auteur

Deze artikelen vind je vast ook interessant: