Menu

Onderdeel van Pixfactory

Kun je de titel ‘Wildlife photographer of the Year’ kopen?

De winnaar van de Wildlife Photographer of the Year-fotowedstrijd is nog niet bekend, of de euforie maakt plaats voor twijfel. Is dit wel een terechte winnaar?
Winnaar 'Wildlife Photographer of the Year. Fotograaf: Don Gutoski

Zo ook dit jaar met de winnende foto van Don Gutoski. Mijn eerste reactie bij het zien van de winnende foto: “een onderbelichte foto wint…?” De primaire basis die je leest in praktijkboeken of hoort tijdens workshops over sneeuw is het correct belichten. En anders er in de nabewerking voor te zorgen dat wit ook echt wit blijft. De foto van Don is en blijft grauw en grijs, wat je er ook van vindt.

Over smaak valt niet te twisten; je vindt iets mooi of niet. Los van de belichting heeft Don’s foto veel zeggingskracht. De vossen hebben beide eenzelfde houding, waardoor de ene vos de schim van de andere lijkt te zijn. Het maakt tevens op treffende wijze het probleem van klimaatverandering duidelijk: de poolvos wordt verdreven door zijn rode familiegenoot.

Haast identiek beeld als Don Gutoski. Fotograaf: Roberta Olenick

Kort na het bekend maken van de winnende foto verschenen op internet soortgelijke – beter belichte / nabewerkte – foto’s, van exact hetzelfde moment, zoals die van Roberta Olenick. Merkwaardig, of toch niet? Don maakte zijn foto tijdens een georganiseerde reis. Het portfolio van Don staat vol met reisfoto’s. Hij heeft een goed betaalde baan als arts en kan zich verre reizen veroorloven (niks mis mee natuurlijk). Gidsen of workshopleiders brengen hem naar de juiste plek op het juiste moment, al dan niet voorzien van een uitgelegd kadaver, zodat de kans op een spectaculaire foto toeneemt. Overigens melden alle verslagen dat hier sprake was van een natuurlijk tafereel.

Met de feiten op een rij zwengelt de discussie steeds opnieuw aan. Is dit een terechte winnaar, of heeft Don de hoofdprijs als het ware gekocht? Voor natuurfotografen die lange tijd aan een project werken is het misschien een zuur moment. Binnen één of enkele dagen had Don immers zijn winnende plaat.

De winnende foto wordt anoniem gekozen, het verhaal is onbekend. In dat opzicht valt de jury weinig te verwijten, zij kiezen slechts één winnende foto. Ook zij zagen dat de foto technisch verre van perfect was, maar kozen toch voor deze foto vanwege de symboliek die erin schuil gaat. Het blijft een terugkerende discussie of de winnaar niet moet beschikken over een zeker portfolio. Gelukkig heeft de Wildlife Photographer of the Year ook een portfoliowinnaar en wel in de vorm van de Noor Audun Rikardsen, die volgens velen dan ook meer recht had op de titel.

Eén van de foto's uit het winnende portfolio.
Eén van de foto’s uit het winnende portfolio. Fotograaf: Audun Rikardsen

Uiteraard zijn wij benieuwd naar jouw reactie. Heeft Don de titel gekocht, even los van wat je van de foto zelf vindt? Laat het ons weten.

We ontvingen onderstaande reactie van medereiziger Roberta Olenik. Dit verschaft meer inzicht in de achtergrond van de winnende foto van Don en is zeker de moeite waard eens te lezen.

I am Roberta Olenick, the photographer who has an image similar to that of the BBC Wildlife Photographer of the Year 2015 winning image. My image was included on this post above – used without my permission or knowledge, I might add! (I would have greatly appreciated the courtesy of being asked if it was OK with me to use my image here in this way.)
In any case, I have several comments in reaction to this post. First, I am reading a google translation of it into English and that translation is rather poor, so I am not getting the clearest understanding of everything in the post or the related comments.

Second, my image of the red fox eating the Arctic fox has been on my website for over a year now; I did NOT put it on my website in reaction to the recent BBC win of Don’s similar image or to show that I had an image similar to his.

Third, the situation depicted in both my image and the winning image was NOT in any way a setup. It was a totally wild and natural occurrence of predation. We did NOT put out a dead Arctic fox to bait in a red fox or anything sinister like that. Such baiting or any other sort of human interference is strictly prohibited in Wapusk National Park where these images were made. Don and I and a couple dozen other photographers/wildlife viewers were on the same polar bear viewing trip to Cape Churchill in Wapusk in November 2013. This trip was organized by Frontiers North which under special permit is allowed to offer just one trip a year into the Cape. On this trip you are not even ever allowed to step directly onto the ground and must always remain on a tundra buggy. Don and I were on different tundra buggies during the trip. Scientists from Polar Bears International were on a separate research tundra buggy when they saw the red fox attack the Arctic fox from a considerable distance away from their viewing location. They radioed our tundra buggy driver to tell him about the chase and so we headed over to see what was happening. When the buggy I was on got there, the poor Arctic fox was already dead. The red fox gnawed the Arctic fox in half and ran off with the front end to cache it for later. Our tundra buggy then moved in closer to the back half of the Arctic fox and as we were looking at it, the red fox came back and started eating the intestines. (You can see a few of my images of this here) I don’t recall whether any of the other buggies stayed there for this part of the event.

Fourth, I congratulate Don on his well-deserved win in the BBC Wildlife contest. I do regret that I never got around to entering my own similar image – I had thought about doing so and had I entered, maybe mine might have edged out Don’s, you never know. But Don DID enter and so deserves the win! I do NOT begrudge him that win in any way as seems to maybe be suggested in the post above and related comments, at least as it is translated by google. I think it is great that he did enter and win so the amazing climate change story behind this image can reach a very broad audience. Regardless of what you may think of the exposure on Don’s image (I do find it a wee bit dark myself at least as presented online), I think his image is superior to mine in that the head of the Arctic fox is clearer and has better separation from the body in his image. The muzzle of the red fox in his image is also a bit more distinct than in my image.

Fifth, I wonder how the author of the post above stumbled across my image that is similar to Don’s. (An answer here would be appreciated.) My website does not get much traffic or appear very high in google searches. A number of other photographers that were on that same trip have images similar to Don’s and mine, including here (scroll down to find the image) and here yet their excellent images were not mentioned above.

Sixth, I agree that it is irrelevant whether the winning image was made by a pro photographer or amateur, whether it was taken as a part of a photo tour where others could have gotten similar shots or not. Some of the past winners have been National Geographic photographers or similar who have access to all sorts of resources, budgets, travel expenses, specialty gear and paid assistants that most photographers could never dream of having; so I am not at all sure why some people on this post make a big deal that this year’s winner was from someone who paid to go on a photo tour. The BBC Wildlife contest works because the images are judged without the judges knowing who took the photo or how challenging or easy it was to make the photo and whether that is the only photograph the winner ever took in their entire life or whether the winner is famous with a huge portfolio to their name. This anonymity hopefully prevents the contest from becoming elitist! But I agree that maybe the contest could more accurately be called the BBC Wildlife Photograph of the Year rather than Photographer of the Year.

18 reacties

  1. Just to follow up on this, the actual BBC Wildlife Photographer of Year exhibit is now on at the Royal British Columbia Museum, a relatively short ferry ride away from where I live. I went over there today to see Don’s actual image in real life with my own eyes and, for the record, the snow appeared nice and white and properly exposed in the exhibit version of this winning image. The image as it appears online on the blog post above and on the BBC Wildlife website is much much darker and grayer that the image as it appeared in the exhibit at the Royal BC Museum. No idea why there is such a difference, but there is!

  2. Fotowedstrijden zijn subjectief. Als je daar niet tegen kan of weinig waarde aan hecht, kun je je er maar beter ver van houden. Het is net als met kunstrijden en danswedstrijden en daar heb je in elk geval nog alle deelnemers op hetzelfde moment op dezelfde plaats voor dezelfde jury.

    Wat wel zou helpen om te zorgen dat niet iemand met een studiofoto of een inventieve photoshop-hand meedingt naar de prijzen, is als bijlage bij de inzending de originele foto stoppen, evenals een behind-the-scene foto van de locatie.

    Ten slotte moet mevrouw Olenick niet piepen dat haar foto (keurig met naamsvermelding) gebruikt wordt in een verhaal. Het is netjes in de context van het verhaal en niemand verdient er geld mee of schaadt haar belang in ander opzicht. We kunnen het internet wel opheffen als je bij elk geleend plaatje of geciteerde tekst aan de maker toestemming moet vragen.

  3. Wat betreft de jurering: daar is bijna altijd wel wat op aan te merken. Ik ben in ieder geval blij dat het alleen om de foto gaat en niet om de fotograaf, zijn portfolio of de “lijdensweg” voorafgaand aan de foto. En als het blijkbaar zo gemakkelijk is om een prijswinnende foto te maken – je boekt een reisje en neemt een paar dagen vrij als het juiste moment daar is – dan zijn die andere natuurfotografen wel erg dom dat ze niet hetzelfde doen om effe dat prijsje te pakken. De rest van het jaar kunnen ze dan lekker blijven zwoegen voor die haast onmogelijke foto. Dan heb je het beste van twee werelden!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Geef een reactie

18 reacties

  1. Just to follow up on this, the actual BBC Wildlife Photographer of Year exhibit is now on at the Royal British Columbia Museum, a relatively short ferry ride away from where I live. I went over there today to see Don’s actual image in real life with my own eyes and, for the record, the snow appeared nice and white and properly exposed in the exhibit version of this winning image. The image as it appears online on the blog post above and on the BBC Wildlife website is much much darker and grayer that the image as it appeared in the exhibit at the Royal BC Museum. No idea why there is such a difference, but there is!

  2. Fotowedstrijden zijn subjectief. Als je daar niet tegen kan of weinig waarde aan hecht, kun je je er maar beter ver van houden. Het is net als met kunstrijden en danswedstrijden en daar heb je in elk geval nog alle deelnemers op hetzelfde moment op dezelfde plaats voor dezelfde jury.

    Wat wel zou helpen om te zorgen dat niet iemand met een studiofoto of een inventieve photoshop-hand meedingt naar de prijzen, is als bijlage bij de inzending de originele foto stoppen, evenals een behind-the-scene foto van de locatie.

    Ten slotte moet mevrouw Olenick niet piepen dat haar foto (keurig met naamsvermelding) gebruikt wordt in een verhaal. Het is netjes in de context van het verhaal en niemand verdient er geld mee of schaadt haar belang in ander opzicht. We kunnen het internet wel opheffen als je bij elk geleend plaatje of geciteerde tekst aan de maker toestemming moet vragen.

  3. Wat betreft de jurering: daar is bijna altijd wel wat op aan te merken. Ik ben in ieder geval blij dat het alleen om de foto gaat en niet om de fotograaf, zijn portfolio of de “lijdensweg” voorafgaand aan de foto. En als het blijkbaar zo gemakkelijk is om een prijswinnende foto te maken – je boekt een reisje en neemt een paar dagen vrij als het juiste moment daar is – dan zijn die andere natuurfotografen wel erg dom dat ze niet hetzelfde doen om effe dat prijsje te pakken. De rest van het jaar kunnen ze dan lekker blijven zwoegen voor die haast onmogelijke foto. Dan heb je het beste van twee werelden!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze artikelen vind je vast ook interessant: